ويژگي هاي يك خانواده مسجدي

به اشتراک بگذار !

برگرفته از کتاب : ساماندهي جبهه فرهنگي انقلاب اسلامي ، نوشته دکتر مهدي ناظمي اردكاني وحميد شريفي زارچي

آراستگي ظاهري و جسمي:

يكي از ويژگي‌هاي افراد مسجدي آراستگي ظاهري و جسمي است. اهل مسجد علاوه بر آمادگي روحي و معنوي، از جهت ظاهري و جسمي نيز بايد در رفتن به مسجد، خود را آماده و آراسته نمايد. بنابراين، پوشيدن لباس نظيف و تميز، خوش‌بو كردن لباس و بدن و اصلاح سر وصورت از جمله وظايف خانواده‌ها در رفتن به مساجد است.

معرفت ديني عميق:

براي رسيدن به تكامل، نخستين گام كسب «معرفت و بصيرت» يعني نورانيّت دل و ديده است. اهل مسجد تحت تأثير مداوم موعظه حسنه و تذكر و دسترسي آسان به عالم، شناخت عميقي نسبت به خود، خداوند، وظايف و تكاليف خويش دارند معرفتي كه آنان را به سوي تن دادن به سلوك مؤمنانه و متعهد شدن به آن ياري مي كند.

روحيه تكليف‌مداري:

احساس تكليف نه تنها مؤمن را قادر به انجام تكاليف دشوار مي‌سازد، بلكه او را حتي بر مهار زدن امواج خفيف دروني توانا مي‌گرداند. احساس تكليف و ايمان، توان بند زدن به طغيان‌هاي بي‌مهار را فراهم مي‌آورد و اهل عافيت و عرفي‌گري نيستند.

اهل طهارت همه جانبه:

خانواده مسجدي گرايشات و هيجانات خود را به صورت موجه و مشروع تنظيم مي‌كند و اراده معطوف به خير مي‌يابد و در عرصه‌هاي فردي و اجتماعي عمل صالح انجام مي‌دهد و غنا، عفت، عدالت و رأفت در جامعه مي‌گستراند و از پاكي و طهارت جسمي گرفته تا فكري- عقلي، اخلاقي، اجتماعي، اقتصادي و سياسي برخوردار است. جسمش را از هر ناپاكي حفظ مي‌كند و به سلامت و قوّت جسمي خود مي‌پردازد. در عرصه انديشه، اعتقاد صحيح و استوار دارد. در انديشه و اعتقاد از تصورات موهوم و شرك‌آميز بدور است و به دركي توحيدي از هستي نايل مي‌آيد به خداوند ايمان دارد در عرصه گرايشات از وسوسه كه نوعي تحريك شيطاني است خود را برحذر مي-داند.

اهل تحمل بلا و رنج:

با توجه به اينكه خانواده مسجدي دنيا را سراي الم مي‌داند و معتقد است كه آن را با بلا در پيچيده‌اند و هيچ‌كس از مؤمن و مشرك بي بلا و دشواري از اين گذرگاه نخواهد گذشت خود را آماده مي‌كند و به استقبال آن مي‌رود و آمادگي براي پذيرش دشواري‌ها و رنج‌ها و صبر در شدائد و قدرت رويارويي با مشكل را پيدا مي‌كند.

اهل خيرخواهي:

خانواده مسجدي وقتي در مورد خدا بينش پيدا مي‌كند، با مبدأ گرفتن خدا، جهان را آن چنان كه هست بزرگ مي‌بيند و همه را در معرض فيض فيّاض مي‌بيند. بدين ترتيب از حسادت‌ها و بخل‌ها و حرص‌ها مي‌رهد و اين چنين رفتارهايي جاي رستن در او نمي‌يابد.

 اهل ذكر:

منظور از ذكر، يادآوري نعمت‌هاي الهي اعم از طبيعي، اجتماعي و نعمت‌هاي اجتماعي است. خانواده مسجدي از عصيان در اين موقعيت‌ها پرهيز و خطر در موارد مشابه را پيش‌بيني مي‌كند و به سرنوشت مشابه توجه دارد. بنابراين براي پيشگيري از ابتلاي به نعمت‌هاي اجتماعي مشابه، مانع از پيدايش عوامل و زمينه‌هاي آنان مي‌شود.

 به دور از انحرافات:

خانواده مسجدي تحت‌تأثير بينش نسبت به نظارت مداوم پروردگار و بينش نسبت به دنيا، دامن خويش را از زنا پاك مي‌دارد از فقر و فحشا، تعدّي و خشم و ستم به دور است. گرايش‌ها و هيجانات خود را به صورت موجه و مشروع تنظيم مي‌كنند، اراده معطوف به خير مي‌يابد و در عرصه فردي و جمعي عمل صالح انجام مي‌دهد و غنا، عفت، عدالت و رأفت رادر جامعه مي‌گسترانند و در برابر فشارها و مقتضيات محيطي مقاومت مي‌كنند و توان بند زدن به طغيان‌هاي بي مهار را دارند. خانواده مسجدي كه خداوند را حاضر و ناظر بر اعمال خود مي‌داند و پيوسته اهل مراقبت از خويشتن است و به محاسبه نفس خود مي‌پردازد و از زشتي‌ها و منكرات دوري مي‌گزيند. در مقابل معاصي مقاومت مي‌كند و رذيلت‌ها و انحرافات چون آشفتگي، حرص و آز، تندي خشم و چيرگي حسد و ضعف شكيبايي و كمي قناعت و خواب غفلت و ترجيح باطل برحق و اصرار بر شهوت و تندخويي و پيروي از هواي نفس و مخالفت با راه راست و اصرار بر گناه و كوچك شمردن معصيت در او تكانده مي‌شود. امام ‌علي (عليه السلام) فرمودند: «… همانا نماز، گناهان را جوانان برگ‌هاي پاييزي فرو مي‌ريزد و غل و زنجير گناهان را از گردن‌ها مي‌گشايد» (نهج‌البلاغه، خطبه199).

عدم دلبستگي به دنيا:

خانواده‌هاي مسجدي تحت ‌تأثير بينش منفي نسبت به دنيا و كم مايه دانستن آن در معامله با آن هوشياري مي‌كنند و براي آن بهايي گزاف نمي‌پردازند و جلوه‌هاي آن را جدّي نمي‌گيرند و به گرفتن نصيب خويش كفايت مي‌كنند و به عمل صالح كه ثمره پايدار و باقي دارد دل مي‌بندد و در مقابل شدائد آن مهيا است.

 اهل انس با خدا:

كسي كه با مسجد انس گيرد، خداي تعالي نيز با او انس مي‌گيرد. اهالي مسجد كه با خدا انس گرفته‌اند، به او توكل و اعتماد مي‌كنند از اين جهت خود را غير خدا بي‌نياز مي‌بينند.

 اهل صيانت از خود و ديگران:

اهل مسجد برخوردار از سلوك مؤمنانه‌اند و نسبت به ناموس نسبي خويش اهل غيرت، صيانت، محبت، عزت و كرامت هستند. عزت و كرامت ديگران را ارج مي‌نهند و از سويي تحت‌تأثير اخلاق مؤمنانه از خويش نيز مراقبت و صيانت مي‌كنند كه از مدار شرع و حق خارج نگردند و ديگران را طعمه خويش نپندارند. به عبارتي اهل صيانت و بازداري مؤمنانه و عفيفانه در عرصه‌هاي مختلف و خودكنترلي دروني در برابر وسوسه‌ها هستند.

 اهل تواصي به حق:

منظور از تواصي به حق يعني دعوت همگاني و عمومي به سوي حق به گونه اي كه همگان حق را از باطل به خوبي بشناسند و هرگز آن را فراموش نكنند و در مسير زندگي از آن منحرف نگردند. مسجد كه جامعه كوچك مؤمنين است توصيه به حق و تقويت آن از مأموريت‌هاي محوري اش محسوب مي‌شود كه در اثر تحقق آن مشكلات و آسيب‌هاي مهم زندگي فردي و اجتماعي سامان مي‌يابد. مسجد كانون شناخت تكاليف و وظايف است اهل مسجد يكديگر را به حق و صبر توصيه مي‌نمايند. از اين رو در مسجد هم معرفت عرضه مي‌شود و هم استمرار مي‌يابد و اين استمرار است كه باعث مي‌شود معرفت به باور دروني پايدار تبديل شود و منشأ سلوك مؤمنانه و صالح گردد (فياض، 1393: 107- 106).

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

در حال بارگذاری ...